Pojęcie i zadanie estetyki cz. 21

Dla piękna wynalazł Hegel w swej: „Filozofii pięknej sztuki” trzy wielkie formy, w których się jawi i przeobraża: symboliczną, klasyczną i romantyczną; pierwsza forma rodzi się, gdy idea, jeszcze zbyt abstrakcyjna i nieokreślona, nie umie sobie dobrać odpowiedniego kształtu, tak że zjawisko, zamiast być równoznacznym wyrazem, zaledwo się do niej zbliża; w drugiej oswobodzony duch przybrał kształt zgodny z idei; w trzeciej wystąpił sam duch absolutny w miejsce idei piękna, który w kształcie zewnętrznym nie mógł się już całkowicie wyrazić. Myśl zabiła formę, treść pochłonęła kształt zmysłowy, który stał się rzeczą podrzędną, obojętną. W ten sposób sztuka romantyczna dokonała po raz drugi rozdziału pomiędzy treścią a formą, tylko w sposób odwrotny, jak dawniej symbolika.

Wpływ tej, potężnie owe czasy wstrząsającej filozofii, i na polu estetyki był ogromny. Hegel sam zresztą wielce się nią zajmował. Powszechnie zaczęto teraz dzielić ducha od formy i za przykładem mistrza, duchowi przyznano pierwszeństwo. Formę zaniedbywano w sztuce romantycznej. Chodziło tylko o pełnię myśli. Powstała stąd osobna szkoła malarska.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    zawiesia
    Zawieszenie akcyzy
    zbiornik na szambo warszawa
    zestaw porcelanowych filiżanek versace
    zestaw porcelanowych talerzy rosenthal
    centrum stomatologiczne warszawa
    cersanit alba
    chip tuning
    chirurgia ręki warszawa
    chłodnictwo Pomorskie