Pojęcie i zadanie estetyki cz. 24

Teoria estetyczna Hegla uległa rozmaitym przeobrażeniom. Za główmy błąd jej poczytano upośledzenie natury, które czasowi olbrzymim krokiem posuwającemu naprzód przyrodniczą wiedzę, wydało się wprost śmiesznym – i ten tok rozumowania, z którego wynikły wspomniane powyżej trzy okresy w rozwoju piękna: symboliczny, klasyczny i romantyczny.

Tu występują inni; tu występuje głównie Fryderyk Yischer, twórca rozległej estetyki. Uzasadnił on system mistrza w metodzie dialektycznej, o wiele ściślejszej, niż Heglowska, i z innym skutkiem. Piękno jest ideą uzmysłowioną w zjawisku. Przewaga idei- nad formą zjawiska, stanowi wzniosłość, przewaga formy nad ideą, komiczność. Natura jest Yischer skłania się ku panteizmowi bezpośrednią formą urzeczywistniającej się idei. Drugą, pośrednią formą, jest fantazja. U Hegla piękno w swym rozwoju dziejowym, tkwi prawie ciągle w symbolu, bo albo idea nie wystarcza kształtowi, albo kształt idei; u Yischera dopiero oswabadza się z niego i każde zjawisko piękne uchodzi za pełny, żyjący wyraz urzeczywistniającej się w nim idei.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    dieta fodmap
    dietetyczny catering
    Dmuchawy śrubowe
    dom weselny płock
    domek dla lalek z kartonu
    domek na dzialke
    domki na kaszubach całoroczne
    domki na kaszubach nad jeziorem
    domowy osuszacz powietrza
    domy gotowe