Pojęcie i zadanie estetyki cz. 30

Idea, jest podług niego, bezpośrednią, równoznaczny przedmiotowości rzeczy samej w sobie, jej istoty, wieczysty formy. Sztuka przedstawia więc idee, które są wiecznotrwałym, niezmiennym rdzeniem zjawisk. Człowiek wpatrzony w jej ideały staje się czystym, po nad prądy woli, bieg czasu i cierpienie wyniesionym podmiotem poznania. Przedmiot i podmiot nie miały naówczas woli, zostały czystymi wyobrażeniami, uniósłszy się w prawdziwie stan boski. Tak przepada w sztuce cierpienie a wchodzi się w błogą kontemplację, wyzuty z ruchu woli. Gdy tak patrzącemu, z woli wyzwolonemu podmiotowi nasuną się przedmioty, powstaje w nim uczucie piękna; jeżeli są straszne i nieprzyjazne jego woli, a patrząc mimo to znosi obojętnie ich zaczepny charakter i oddaje się niezmąconemu podziwianiu czystej idei, wtedy wznosi się po nad siebie, nad własny osobę, nad swoją i powszechny wolę, i wtedy obudzą się w nim uczucie wzniosłości.

Ta cierpka pogarda świata, która przebija z nauki Schopenhauera, mogła go łatwo skłonić do wymagania ponurości w sztuce i wrogiego wystąpienia przeciw zjawisku, które przecież, obok czystej kontemplacji, głównym jest sztuki warunkiem.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    gilotyny do blachy
    ginekolog ostrów wlkp
    Ginekolog pruszków
    ginekolog Warszawa Śródmieście
    ginekologia opole
    glikol propylenowy
    gont bitumiczny
    granity szwedzkie
    granulat EPDM
    Hds części